22 maart 2019
Formaat gaat voor verbindend jeugdhuiswerk. Ontmoeting moet immers veel verder gaan dan enkel ontmoeting tussen mensen die op elkaar lijken omdat ze dezelfde achtergrond, dezelfde kleur, dezelfde overtuiging en dezelfde leeftijd hebben. Jeugdhuizen kunnen veel meer zijn dan enkel die plek. Jeugdhuizen hebben de kracht in zich om verbinding te maken tussen verschillende groepen jongeren en hun organisaties. Op die manier kunnen jeugdhuizen warme buurten en gemeenschappen creëren. Daar heeft deze samenleving tenslotte meer dan ooit nood aan.

Jeugdhuizen zijn plaatsen waar aan identiteitsontwikkeling wordt gedaan. Dat zit ingebakken in de jeugdhuismethodiek. Een jeugdhuis staat open voor alle jongeren, biedt hen een ontmoetingsplaats, activeert jongeren binnen de werking en werkt zo aan hun zelfontplooiing. Alle kinderen en jongeren in onze samenleving moeten de ruimte krijgen om hun identiteit op een positieve manier te ontwikkelen.

Jammer genoeg zien we ook in en rond jeugdhuizen verhalen van racisme en discriminatie. Die verhalen schudden ons wakker. En dwingen ons om te beseffen dat niet iedereen achter ons verhaal staat. Toch zijn we er van overtuigd dat we, Formaat en de hele jeugdhuissector, moeten blijven ageren tegen racisme, tegen discriminatie. Daarom stappen we zondag mee tijdens de nationale betoging tegen racisme. En hopelijk jullie ook?

De komende dagen delen we drie getuigenissen van jongeren die ons hier van overtuigen.

“Am. uit Antwerpen getuigt: “Verdoken vorm van racisme heb ik heel duidelijk ondervonden”

“School… dat was, naast een plek van ontdekking en vriendschap, ook een plaats om mezelf te vinden. Ik kwam naar België op een heel jonge leeftijd. Dat was niet altijd gemakkelijk. Gelukkig heb ik een familie die niet geloofde in opgelegde limieten.

Eén van die bepalende momenten was toen ik werd doorverwezen naar BSO. De leerkrachtenraad geloofde dat ik de uitdaging van ASO niet aankon. Ik had zogezegd een aandachtsstoornis, een taalachterstand en beende nauwelijks mee, ook al was ik erg sociaal. Slechts één juf geloofde wél in mij."

data/upload/assets/55465056_623468858077530_7079190845043245056_n.jpg

(Illustratie: Flore Deman)

"Het was een verdoken vorm van racisme door de leerkrachtenraad die ik heel duidelijk ondervond. Ik heb die echter ook overwonnen. Dankzij de juf die in mij bleef geloven en dankzij mijn sterke zussen, die zelf ook geen nee accepteerden en gewoon hun best bleven doen.

Ik heb dus het geluk gehad dat ik voorbeelden had om de stereotypering tegen te gaan, maar niet iedereen krijgt die kansen. Daarom kom ik op voor de betoging tegen racisme. Opdat schijnbare belemmeringen opgelegd door dogma’s plaats kunnen maken voor de werkelijke capaciteit van elke mens, zonder vooroordelen.”

Om voor de hand liggende redenen willen de getuigen liever anoniem blijven. Lees hier de getuigenis van R. en hier die van Ac.

Loop zondag 24 maart mee met de nationale betoging tegen racisme in Brussel (meer info) en zet je aanwezig op het facebookevenement.