Lamia Cheba: "Een jeugdwerkzomer om nooit te vergeten!" (column)

Het einde van de zomer nadert. De hittegolf heeft plaatsgemaakt voor frisse temperaturen die het begin van een volgende fase aankondigt. Een nieuw schooljaar, een nieuw seizoen, een nieuwe rit op de corona-rollercoaster.

Elke zomer neemt Bazzzz een maandje rust. Dit jaar niet. De collega’s waren het er resoluut over eens: dit jaar houden we de deuren open! De curve ging stelselmatig omlaag en de bubbels van 50 maakten het mogelijk om voluit te gaan. We troffen de nodige voorbereidingen om de jeugdwerkregels zo goed mogelijk toe te passen en de planning werd al heel snel uitgerold. Na een lange periode van lockdown had iedereen behoefte aan plezier, de collega’s inclusief.

Begin juli hielden we een corona-proof kringgesprek met onze tieners. Persoonlijke verhalen zorgden voor plezier en gelach, daar hadden de tieners duidelijk behoefte aan. Op de vraag of ze het jeugdhuis tijdens de lockdown hadden gemist, antwoordde iedereen volmondig een ‘ja!’. “Is het jeugdhuis dan als een tweede thuis?” “Neen,” antwoordde Ayman, “het is geen tweede thuis, het is gewoon thuis.” Wauw!

Op woensdag 8 juli hadden we onze eerste grote uitstap met onze tieners gepland: Walibi. De inschrijvingen kwamen vlotjes binnen, de slechte weersvoorspellingen hielden die niet tegen. Collega’s en vrijwilligers stonden te popelen om er een spetterende dag van te maken.

Maar dan… De eerste coronadreiging lag op de loer. We hadden er net een weekendje Ardennen op zitten met de jongeren (18+) en dinsdag kregen we een telefoontje van een jongere die mogelijk besmet kon zijn. De bezorgdheid over de eigen veiligheid en die van zovele anderen sloop binnen. De 35 jongeren die mee op weekend waren gegaan, moesten op de hoogte gebracht en Walibi dreigde in het water te vallen. De collega’s en vrijwilligers die de uitstap zouden begeleiden, waren ook mogelijk besmet en dat risico konden we niet nemen. Wat doen we ermee? Annuleren we de uitstap? Neen, dat konden we niet maken. De tieners keken er enorm naar uit.

Alle hens aan dek. Om 18u begonnen we rond te bellen, op zoek naar vrijwilligers die de begeleiding op zich konden nemen. Van bestuursleden tot vrienden en vrijwilligers van andere jeugdorganisaties. Bellen, bellen, bellen! Het was gelukt: we hadden 4 bereidwillige begeleiders gevonden! We konden weer ademhalen. De coronazomer was pittig ingezet.

De jeugdwerkregels bieden heel wat speelruimte, maar dat maakte onze opdracht er niet gemakkelijker op. Er kwamen heel wat verantwoordelijkheden bij kijken. Wikken en wegen, twijfelen en gas terug nemen. Aanpassen, verantwoord reageren en continu klaarstaan. Maar we moesten zelf nog zoveel leren. Vragen van ouders waarop we soms zelf geen antwoord konden geven. Aftoetsen bij de jeugddienst en de koepels, deelnemen aan verschillende online overlegfora om kennis uit te wisselen en ervaringen te delen. Vrije tijd organiseren was deze zomer allesbehalve een eenvoudige opdracht.

Dat het een woelige jeugdwerkzomer was! Maar het einde van de rit is nog lang niet in zicht. De corona-rollercoaster houdt ons in haar greep, laat het toe om de gordels even losser te maken om die dan nog strakker aan te spannen. We worden geslingerd door de bochten, bereiken langzaam hoogtepunten om dan het dal met hoge snelheden in te rijden, even te vertragen, op adem te komen om ons dan terug schrap te zetten voor een volgende ronde.

We vertrekken dit weekend met onze tieners op kamp. Er staat ook een workshop weerbaarheid gepland, we stomen ons klaar voor de volgende ronde.

Lamia Cheba is coördinator van de Antwerpse jongerenorganisatie Bazzz. Bazzz biedt workshops, activiteiten en uitstappen aan voor tieners en jongeren vanaf 12 jaar. Deze column verscheen in Formaat Magazine september 2020.