Groenten voor de pizza (Formaat Magazine maart 2020)

Jeugdhuizen bestaan in alle vormen, voor alle soorten jongeren en op alle soorten plekken. Onderschat dat laatste niet: de infrastructuur bepaalt vaak mee waar een jeugdhuis toe in staat is en hoe het wordt ingevuld. Het ene jeugdhuis focust op de instuif of fuifzaal, het andere op een sportruimte of artistieke werkplek en de derde is dan weer trots op zijn buitenkoer. In de tuin van jeugdhuis Sojo kan iedereen met groene vingers terecht.

Al meer dan veertig jaar is jeugdhuis Sojo een hotspot voor creatieve jonge wolven in het Leuvense. Een pleisterplaats met veel gezichten, bovendien. Met Sojo Sounds biedt het jeugdhuis een platform voor jonge concertorganisatoren en licht- en geluidstechniekers. Met Scheefdruk worden jonge zeefdrukkers ondersteund. Met Prutscafé creëert het jeugdhuis een wekelijkse ontmoetingsruimte voor meisjes van 16 tot 26 jaar in samenwerking met onder meer OKAN (Onthaalonderwijs voor anderstalige kinderen). Op de instuif kun je dan weer gewoon een pintje komen drinken. En ja, Sojo is er ook voor jongeren met groene vingers. Want Sojo heeft een tuin.

Het idee voor de tuin kwam vanzelf en ontstond rond de pizza-oven, die maandelijks wordt aangestoken in Sojo. “Eten is een goeie manier om mensen samen te krijgen. Wanneer de pizzaoven wordt aangestoken, loopt het hier vol”, vertelt Jelle De Hertog, die de deur jarenlang platliep als vrijwilliger en dat nu als beroepskracht doet. Voor die pizza’s hebben de Sojo’ers uiteraard groenten nodig. “We hadden een stuk grond van een buurman dat we mochten gebruiken. Waarom dan groenten kopen als we ze ook zelf konden kweken? De courgettes, tomaten, paprika’s, pepers en basilicum op onze pizza’s komen allemaal rechtstreeks uit de Sojo-tuin.”

Een vaste kliek van acht vrijwilligers beheert en onderhoudt de moestuin. Bij de opstart van de tuin liet het jeugdhuis een volle camion compost komen. “Veel te veel, maar dat kwam voordeliger uit dan een kleine hoeveelheid. We hebben een groot deel aan mensen in de buurt uitgedeeld, maar vier jaar later gebruiken we nog steeds diezelfde lading compost om onze tuin te bemesten.”

data/upload/assets/20200325_HOT_TOPIC_BUITENRUIMTE_Sojo_7_680x.jpg

“Midden in de stad, op amper vijf minuten van het station, hebben we een groene oase tussen het grijze beton gecreëerd. Met de koer vol zelfgebouwde meubels, onze graffitimuur, de moestuin… hebben we meer beweging, kleur, natuur en sfeer rond het jeugdhuis geschept. Als we buiten bezig zijn, stoppen er wel eens mensen om een foto te nemen. Passanten zijn geïntrigeerd. De kans dat ze hier ook eens binnenstappen, wordt groter.”

Op het terreintje voor het jeugdhuis ontstonden er al meer mooie nieuwe ideeën. Op de jaarlijkse DIY DO DAYS, bijvoorbeeld. “Dat is een weekend waarbij we drie dagen lang heel de boel uit en in elkaar vijzen”, legt Jelle uit. “Zo bouwden we een dome (ronde koepel, red.). We hadden dat ergens anders gezien en dachten: dat kunnen wij ook. Alle meubels die we zelf hebben gebouwd voor het jeugdhuis zorgen ervoor dat jongeren hier ook kunnen komen hangen als het jeugdhuis gesloten is.”

“We experimenteren veel op de bouwdagen. Als iets niet helemaal is geworden wat je had gehoopt, zaag je het in stukken en begin je gewoon opnieuw. Het hoeft ook allemaal niet duur te zijn. Als we iets nodig hebben, doen we een oproep via GeefLeuven, een lokale Facebookgroep. Voor het jeugdhuis willen mensen veel doen. Ze komen zelfs hun spullen brengen. Een doos vijzen, een zaagmachine en wat ideeën, daar geraak je ver mee. En uiteraard hoeven de dingen niet perfect te zijn. Anders zou het Sojo niet zijn.”

“Midden in de stad hebben we een groene oase tussen het grijze beton gecreëerd. Passanten zijn geïntrigeerd. De kans dat ze hier ook eens binnenstappen, wordt groter.” Jelle – jeugdhuis Sojo