Column Tom Dierckx

Tom Dierckx (40) is directeur van de jeugdhuisfederatie van Formaat. Hij startte zijn jeugdhuiscarrière in jeugdhuis Govio in Kalmthout

"Als je echt meer jongeren wil betrekken in het jeugdhuis moet je aanvaarden dat jongeren dit jeugdhuiswerk invullen vanuit hun eigen leefwereld."

In oktober zijn het lokale verkiezingen. Heel belangrijke verkiezingen voor jeugdhuizen omdat lokale besturen beslissen over de voorwaarden, de subsidies en algemene ondersteuningsmaatregelen voor jeugdhuizen. Ik wil in dit stukje even aandacht vragen voor een groeiende groep van jeugdhuizen die nog onvoldoende een plek krijgt in het lokale jeugdbeleid.

Samen met vele anderen stelt Formaat vast dat jeugdwerk over het algemeen een blank middenklasseverhaal is. Dit ligt zeker niet aan een gebrek aan initiatief bij de jongeren zelf. We zien heel veel jongeren die zich inzetten voor hun buurt, voor de jongeren die daar wonen en voor hun stad of dorp in het algemeen. Alleen, zij doen dit op hun eigen manier. Vanuit de noden die zij zien en vanuit de interesses van de jongeren die zij kennen. De jeugdhuismethodiek is hier een ideale context voor.

Jeugdhuizen werken niet met een vast programma: het zijn de jongeren zelf die autonoom invulling geven aan wat er in het jeugdhuis gebeurt. Hierdoor wordt het jeugdhuis een tweede thuis en kunnen jongeren hun ding doen. Een verhaal dat iedereen kent, maar niet iedereen gegund is. Lokale politici, maar ook het jeugdwerk zelf, nemen nog te vaak hun eigen leefwereld en hun eigen ervaringen in het jeugdwerk als maatstaf. Een jeugdhuis zonder toog. Is dat wel een jeugdhuis? Huistaakbegeleiding. Dat is toch iets voor de ouders of voor de school? Een jeugdhuis dat elke woensdag gaat voetballen. Waarom kunnen die mannen niet gewoon naar de sportclub gaan? Een debatavond over identiteit van moslimjongeren? Wat wordt daar allemaal verkondigd? En moeten wij dat subsidiëren?

Niet iedereen staat open voor een nieuwe invulling van jeugdhuiswerk. Ik vind dit vreemd. Net zoals bij andere jeugdhuizen zijn ook dit jongeren die het jeugdhuis zien als een tweede thuis. Ze nemen initiatief om iets te doen voor de jongeren in hun buurt. Als die jongeren in de buurt geen alcohol drinken, dan volstaat een drankautomaat. Als die jongeren geen ondersteuning vinden bij het maken van hun huiswerk, dan kunnen jeugdhuisvrijwilligers deze rol opnemen. Als jongeren in de buurt zich niet thuis voelen in de lokale sportclub of dit niet kunnen betalen, dan kunnen ze met het jeugdhuis gaan voetballen. Als er frustratie is bij jongeren over discriminatie en racisme, dan kan het jeugdhuis hier een verbindende rol opnemen door het organiseren van dialoog- en debatavonden. Als jongeren in de buurt geen werk vinden, dan kan het jeugdhuis hierover informatie-avonden organiseren. En ga zo maar door.

In de aanloop naar de verkiezingen maar ook daarna, zullen we de stem van deze jongeren versterken: als je echt meer jongeren wil betrekken in het jeugdwerk moet je aanvaarden dat jongeren dit jeugdwerk invullen vanuit hun eigen leefwereld. Als je echt meer jongeren in het jeugdwerk wil bereiken, moet je de huidige erkennings- en subsidiesystemen aanpassen en is er meer geld nodig. Zoniet blijven de sterksten (lees: de meest traditionele vormen van jeugdwerk) met het geld gaan lopen, ongeacht of hun werking ook aangepast is aan wat jongeren van vandaag willen. In het verkiezingsjaar 2018 zal Formaat begeleidingspakketten uitwerken voor nieuwe mandatarissen die hier een verschil willen maken. We hopen dat ook onze leden deze boodschap in hun eigen lokale netwerk en jeugdraad actief mee uitdragen. Dit zal onze jeugdhuissector versterken, boeiender en nog relevanter maken.